پیش‏گفتار ناشر
نظام سیاسی بیش از هر چیز نیازمند ثبات و آرامش سیاسی است تا به دور از هر گونه تهدید و در کمال اقتدار، به اهداف خود نایل آید. تحقق چنین وضعیتی تا حدی مستلزم یگانگی فکری و عقیدتی میان نخبگان سیاسی است. در اغلب نظام‌های سیاسی، مجموعه‌ی یکدستی از اندیشه‌ها و افکاری که همه‌ی نخبگان سیاسی به آن پایبند باشند، وجود ندارد. در عین حال، تضارب و اختلاف آرای نخبگان سیاسی امری محترم و در بسیاری از موارد، میمون و مبارک است. امّا زمانی که این اختلاف آراء به صورت منازعه و دعوای سیاسی درآید، بی‌ثباتی سیاسی را در پی خواهد داشت که حتّی در مواردی به عنوان تهدیدی جدی علیه نظام سیاسی محسوب می‌شود.
نظام سیاسی جمهوری اسلامی نیز همانند هر نظام سیاسی دیگر، شاهد منازعاتی بوده است. امّا منازعات سیاسی نخبگان، در حدی نبوده که موجب بی‌ثباتی نظام گردد. بررسی مقاطع مختلف زمانی در این دوره، نشان می‌دهد هر زمانی که منازعه‌ی سیاسی میان نخبگان حکومتی افزایش یافته، به دنبال آن ناآرامی‌ها و بی‌ثباتی سیاسی نیز شدت گرفته است. شکل‌گیری جریان دوم خرداد 1376 به عنوان یکی از این مقاطع حساس که منازعات سیاسی نخبگان بالا گرفت، هرچند گسترش تضارب آراء و عقاید و نیز مشارکت سیاسی بالا را به همراه داشت، امّا نسبت به دوران پیش از خود به میزان بسیار زیادی بی‌ثباتی و ناآرامی سیاسی را به وجود آورد.
مرکز اسناد انقلاب اسلامی امیدوار است با افزایش هم‌فکری و همکاری بین نخبگان سیاسی کشور، منازعه‌ی سیاسی میان ‌آن‌ها به نازل‌ترین سطح تقلیل یابد. در پایان، ضمن تشکر از محقق محترم، آقای امیر عظیمی دولت‌آبادی، از زحمات آقای دکتر منصور طبیعی، معاون سابق پژوهشی، آقای علی کردی، مدیر محترم بخش تحقیق، آقایان جلیل دارا، مدیر محترم گروه کارشناسی جامعه‌شناسی سیاسی و اقتصاد، احمد پرخیده، کارشناس محترم گروه، و نیز همکاران محترم در معاونت انتشارات قدردانی می‌شود.

 X